برنامه نانوشته
داشتم برنامه ام را در تنهایی می نوشتم
نه معاونی و نه مستخدمی
در فکر مدرسه ای با ۱۰۰دانش آموز و صد فکر ترسیم می کردم
مدیر قسمت فن آوری کی باشد
مدیر بخش أزمایشگاه
گروههای مختلف می ساختم
آره برنامه ام به یکباره توسط مدیر آموزش و پرورش خمین نیمه کاره ماند و به من اعلام شد باید بار ت را جمع کن برای مسافرت به آخرین روستای خمین
جالب است امروز تخصص معنا ندارد
هر رشته می خواهی باش
فقط مطیع باشی
ساکت و آرام باشی
و بگویی چشم
بالای سر جا داری
و..................................................................................................
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم مرداد ۱۳۸۶ ساعت 17:40 توسط سید محسن رضائی
|
وبلاگ مدرسه بسوی آینده درخشان و ایران سالم و شاد سال ایران پیشرو آموزش پیشرفته و مترقی اسلامی و ایرانی برای جوان ایرانی برای خانواده ایرانی وبرای نو جوان حاشیه نشین شهرها درقلمرو عدالت اجتماعی و اصلاحات مترقی در آموزش و پرورش ما