خاطرات مدیر مدرسه جانبازان82تا1386

ارزش هـر انـسـانـى قـبل از هر چيز به ميزان دلبستگى او به آرزوها و اهداف زندگى اش مربوط مى شود.

مـعـيـار تـعـادل او بستگى دارد به اين كه حقيقتا او تا چه اندازه بر اعصاب خود, مسلط بوده و از اعتماد به نفس برخوردار است .

هـنـگـامى جوان مى تواند خود را صاحب اراده اى قوى فرض كند كه بتواند در مقابل خواسته ها و امـيـال نـفسانى اش بايستد و با صبر و بردبارى وبه كارگيرى عقل و انديشه , مشكلات زندگى را يكى پس از ديگرى از سر راه خود بردارد و بر هوا و هوس خود غلبه كند .

اوبـايـد بـدانـد كه همواره در معرض بزهكارى و لغزش به سوى شهوات قرار دارد و تنها با تقويت ايـمان و رعايت تقوا مى تواند بر اهريمن درون (تمايلات شهوانى و وسوسه هاى شيطانى ) و دشمن برون (عوامل منحرف و دوستان ناباب ) پيروز شود.

اگر جوانى غفلتا مرتكب عمل انحرافى و معصيت گرديد, بايد بلافاصله در پيشگاه خدا توبه كند و تـصـمـيم جدى بر ترك گناه بگيرد تا رفتار ناشايست به شكل يك خصلت زشت وناروا دروجود او جايگزين نگردد و به صورت عادت ثانوى در نفسش رسوخ نكند.

او بـايـد بـدانـد كه تواناييهاى لازم را براى اصلاح رفتار خويش دارد و در ضمن , قدرت پذيرش او ازافراد مسن بيشتر بوده و از تعصبهاى بيجا به دوراست .

قرآن كريم پس از بيان خطاهايى كه ممكن است انسان , مرتكب آنها بشود, توبه را به عنوان راه حل اصلى اصلاح رفتارش پيشنهادمى كند.

پيامبر بزرگ اسلام مى فرمايد: توبه از گناه و خطا به اين معناست كه فرد, ديگر قصد نداشته باشد كه به سوى آن گناه بازگردد .

جـوان نـبـايـد خطاى خود را هر چند هم اندك است كوچك بشمارد, تا اين كه در او ملكه گناه پيدا نشود.

از رسـول اكـرم (ص) نقل گرديده كه فرمود: محبوبتر از هر چيز, نزد خداوند,توبه جوانى است كه از گناه پشيمان شود و از پيشگاه او آمرزش بخواهد .

اگر جوان , مطيع خواسته ها و شهوتهاى خود گرديد, خود را به هلاكت مى اندازد .

اصـولا نـفس انسان , ميل به بدى دارد .و جوان , تنها با ايمان وتوجه به خدا مى تواند آن را به طرف خوبيها بكشاند.

حضرت على (ع ) مى فرمايد: نفس خود را به خوبى ها وادار كن , زيرا نفس تو به طرف بديها متمايل است  .

آنگاه مى فرمايد كسى كه جلو خواسته هاى خود را گرفت به ارزش والاى انسانى دست يافت .

جـوان بـا رعـايت خويشتن دارى (تقوا) بايد خود را براى زندگى آينده آماده سازد و بداند كه اين دوران كـوتاه بزودى سپرى خواهد شد و او نيز به گروه بزرگسالان خواهد پيوست و در آينده اى نه چندان دور عهده دار مسووليت اجتماعى شده وتشكيل خانواده خواهد داد.

بـايد بداند و هوشيار باشد كه : كسانى در پذيرش و انجام مسووليت اجتماعى و خانوادگى مـوفـق خـواهـنـد بـود, كه دوران بلوغ و جوانى را به پاكى و سلامتى گذرانيده و از آلودگيهاى جـنـسـى درامـان بـوده بـاشندب كسانى كه بتوانند در فرداى زندگى خود, حقوق متقابل فرد و اجتماع , خانواده و همسررا رعايت كرده و به سعادت و نيكبختى دست يابند.

در روز قـيامت هيچ بنده اى قدم از قدم بر نمى دارد تا به اين دو سوال پاسخ دهد:

1 ـ عمرت را در چه كارى فانى نمودى ؟

2 ـ جوانى ات را درچه راهى صرف كردى ؟